ZAMIAR ZMNIEJSZENIA KONSUMPCJI

Podatki do­chodowe, szczególnie jeśli mają charakter progresywny, mogą zniechęcać ludzi do uzyskiwania opodatkowanego dochodu lub dążenia do uzyskiwania wyższego dochodu przy pomocy zdobywania wykształcenia lub szkolenia zawodowego. Ogólnie mówiąc, im wyższa stawka podat­ku dochodowego, tym słabsze bodźce do uzyskiwania dochodów i tym większa skłonność do unikania płacenia podatków. Wysokie podatki korporacji mogą zniechęcić do inwestowania i opóźnić wzrost przemysłu. Jak powiedziano to już wcześniej, podatki od sprze­daży mogą – ( i często tworzone są z tym zamiarem)zmniejszyć konsumpcję pewnych dóbr i usług. Po­wszechny podatek od sprzedaży może zachęcać do wyda­wania dochodu na względnie niewielką liczbę produktów i usług, na przykład żywności i ubrania, które nie są opodatkowane tym podatkiem.

WYSOKIE DOCHODY

Wiele innych osób osiągających wysokie dochody płaci podatki stanowiące tylko niewielki procent uzyskiwanych dochodów.. Większość osób. uzyskujących wysokie dochody me płacących wcale lub płacących tylko niewielkie podatki czyni to kupując obligacje emitowane przez samorządy miejskie, odsetki od których nie są opodatkowane lub też zakupując nieruchomości i korzystając z potrąceń na ich amortyzację. Inne sposoby redukcji podatków mogą polegać na dokonywaniu przekazów na rzecz instytucji charytatywnych, dokonywaniu potrąceń na uzasadnione wydatki związane z prowadzeniem przedsiębiorstwa (na  przykład, wyposażenie biura i wyjazdy służbowe) oraz wydatki osobiste traktowane jako wydatki niezbędne dla prowadzenia przedsiębiorstwa (obiady z partnerami, wydatki na prowadzenie biura w domu i urlopy).

EKONOMICZNY SKUTEK

Ekonomicznym skutkiem takich zwolnień jest redukcja cen domów i zwiększenie ich sprzedaży. Przed wprowadzeniem Ustawy o Reformie Systemu Podatkowego z roku 1986 przedsiębiorstwa również mogły obniżyć sumy płaconych,przez siebie podatków, odliczając z podstawy podatku do 10% kosztów nowozakupio- nych zakładów i wyposażenia. Tak zwany inwestycyjny kredyt podatkowy skłaniał do rozbudowy kapitału oraz do unowocześnienia lub zwiększenia zasobów .wyposażenia produkcyjnego. Podobnie jak rządowe decyzje dotyczące pobierania podatków i pono­szenia wydatków, owe ulgi i kredyty podatkowe_zmieniają kierunek wykorzystania zasobów – z zastosowań prywatnych na publiczne. Prywatne wydatki ponoszone w celu wykorzystania ulg i kredytów podatkowych określane są mianem „wydatków podat­kowych”.

PRZEZNACZENIE BUDŻETU

Rząd federalny zaplanował ponadto: $37 mld na oświatę i $22 mld na rolnictwo. Pozostałą część przeznaczono w budżecie na energię, sprawy międzynarodowe, transport i budownictwo miesz­kaniowe.Z przewidywanej’ na ‚rok 1989 sumy wpływów budżetowych wynoszącej 965 miliardów dolarów, większość ($412 mld^ałbo 43 procent) imała pochodzie z podatku od dochodów osobistych. Kolejne $118 miliardów (12 procent) imało bytjwmesone przez spółki w ramach płaconego przez nie podatku dochodowego. Składta na ubezpieczenie społeczne miały osiągnąć poziom $355 miliardów stanowić 37% ogólnych wpływów. Znaczne wpływy miały byc osiągnięte z podatku obroTwego (akcyzy) nakładanego na towary takie jak benzyna, tytoń , alkohol, ,rówmeż podatków do budżetu federalnego znacznie wzrastały, od poziomu nie przekraczającego $600 milionów w roku 1900 do $965 -ariow w roku 1989 .

DECYZJE RZĄDU

Decyzje rządu są zwykle podejmowane kolektywnie albo przez wyborców w ramach stanowych i samorządów referendum lub przez Kongres i są finansowane głównie z obowiązkowych wpływów podatkowych.Na wszystkich szczeblach – federalnym, stanowym i lokalnym – rząd Stanów Zjednoczonych to ogromny interes. Rząd USA jest odpowiedzialny za około 35% ogólnej produkcji krajowej. W budżecie 1989 roku  przedstawionym do zatwierdzenia na początku roku 1988 rząd federalny przeznaczył na wydatki w roku skarbowym 1989 $1,1 bilionów; $294 mld (27%) miało być przeznaczonych na obronę narodową, a wydatki na ubezpieczenia socjalne, (które obejmują emerytury, zasiłki dla niesprawnych pracowników oraz opiekę medyczną dla dużych grup ludności) miały wynieść $453 mld lub 41% całości wydatków federalnych.

PRZEGLĄD SEKTORA PUBLICZNEGO

Ten złożony sektor prywatny, z którego większość z nas czerpie istotną część swych dochodów, jest w dużej mierze niezamierzoną konsekwencją celowej działalności jednostek. Sektor prywatny obejmuje wszystkie ekonomiczne transakcje podejmowane dobrowolnie przez poszczególne osoby indywidualnie lub w stowarzyszeniu Z’ innymi ludźmi. Niektórzy ekonomiści scharakteryzowali działalność w prywatnym sektorze jako „uporządkowaną anarchię” (ponieważ nie­zliczona ilość działań jednostkowych zmierza jednak do pewnej stabilności). Inni nazwali ją „spontanicznym porządkiem” (ponieważ funkcjonuje bez określonego kierunku) albo ”samopowstającym porządkiem” (ponieważ sam powstaje i samou- trwala się). Jednakże, bez minimalnej pomocy ze strony rządu prywatna gospodarka nie może być uporządkowana, spontaniczna czy samotworząca się.

BADANIA EKONOMISTÓW

Gdy uzyskały możliwość konkurowania przy pomocy cen, linie lotnicze mogły poświęcić bezpieczeństwo na rzecz konkurencyjności cenowej. Wszystkie te czynniki mogły przyczynić się do zwiększenia liczby wypadków lotniczych, jak. również i liczby ofiar śmiertelnych. Ekonomiści badali statystycznie skutki deregulacji lotnictwa na bezpieczeństwo lotów. Podczas gdy debata trwa w dalszym ciągu, ostatnie badania wykazały, że deregulacja  lotnictwa doprowadziła doznacznego podniesienia ” liczby, podróżujących, ale ani. liczba wypadków lotniczych, ani też liczba ofiar nie uległy wyraźnej zmianie. Liczba śmiertelnych’ofiar wypadków  lotniczych wykazywała malejący trend od dziesięcioleci , a deregulacja linii lotniczych nie wywołała , jak dotąd, zmniejszenia tempa tego spadku.

KONKURENCJA W KRÓTKIM OKRESIE

Jednym z najlepszch przykładów’ działania konkurencji zarówno cenowej jak i niecenowejjest rynek podręcznych kalkulatorów. Od momentu, gdy pierwszy taki kalkulator został wprowadzony na rynek USA w 1960 roku, wzrost sprzedazy, postęp technologii produkcji i jednoczesny spadek cen na tym rynku były czymś bardzo spektakularnym. Pierwsze kalkulatory były bardzo proste – niektóre z nich me miały nawet klawisza dzielenia – i nieporęczne jak na dzisiejsze przyzwyczajenia. Do 1976 roku skurczyły się z rozmiarów średniej wielkości książki formatu „kieszonkowego do tabliczki o wymiarach dwa na trzy i pół cala, a rozmiary sprzedaży przekroczyły 16 min Podczas gdy jakość podnosiła się, ceny spadały. Pierwszy kalkulator, który firma Hewlett Packard sprzedawała za cenę $395 za sztukę, miał 8 cyfrowy czyt i wykonywał jedynie cztery podstawowe działania arytmetyczne: dodawanie, odejmowanie, dzielenie i mnożenie.